ေဟရာကလိုက္တပ္စ္ကို လက္ဆဲြနုတ္ဆက္ျခင္း

ခ်က္ ခ်က္ ခ်က္ ခ်က္ နဲ႔
ငါ့အိပ္ရာေဘးက ဒိတ္ေအာက္နာရီေလးက
ငါ့ ကို ေငး အၾကည့္ ။
ေဒါင္းႏြယ္ေဆြရဲ႕ အဘိဓမၼာ၏ သစ္ရြက္တစ္ရြက္
ဒဂုန္တာရာရဲ႕ ဗညားသီဟ
ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ ရဲ႕ အိန္းစတိန္း
ၾကည္ေအးရဲ႕ ျမနနႏၵာ
မမအိရဲ႕ ရင္ကဲြေတာင္
ဂ်ဴးရဲ႕ အမွတ္တရ
ညအခါ စုန္းေတာက္စားဆဲ
အိပ္မက္ထဲက သက္တံေပၚမွာ
ဒိုင္ယာစီဗင္ ေလွကေလးစီးဆင္း
ေလးျဖဴရဲ႕ “ အလင္းေရာင္” သီခ်င္း ငါၾကိဳက္တယ္ ။
မေပ်ာ္ပိုက္တာေတြ မေရးနဲ႔တဲ့
စိတ္ပ်က္တာေတြ မေရးနဲ႔ တဲ့
မေတြးရဲတာေတြ အေရးမရဲနဲ႔ တဲ့
ေၾသာ္ ..... ဟုတ္ကဲ့ ... ဟုတ္ကဲ့
ေမာင္ၾကည္သစ္ ရဲ့
“ ျငင္းပယ္ျခင္းအလွ စာအုပ္ဟာ ေရာင္းေကာင္းတယ္။
ရွင္ပါးစပ္ ပိတ္ထား လိုက္
ရွင့္ ပါးစပ္ ပိတ္ထားး ေနာ္
ရွင့္ဟာက ျမင့္လြန္းတယ္
ရွင့္ဟာကို ဘယ္သူက လက္ခံမွာတံုး
လံုးလံုး ရွင္မသိဘူး မဟုတ္လားတဲ့
ဟုတ္ကဲ့ မိန္းမ ကလည္း တဆူဆူဗ် ။
ပုထုဇဥ္ သက္သက္ကို ဘာသြားေတာင္းဆိုမလို႔ လဲ
ကိုစိုးျမင့္သိန္း တစ္ေယာက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ခက္ေနျပီပဲ
( မိတ္ေဆြေတြ ကလည္း ေဝဖန္ )
မနက္မနက္ ျမဳိ႕ထဲမထြက္ခင္
ဘုရားစင္ ေရွ႕မွာ သံဗုေဒၶကို အၾကိမ္ ၁ဝဝဝ ရြတ္ရတယ္ ။
ယံုၾကည္လို႔ လုပ္တာလား ဟင္( ဟုတ္ပါတယ္ )
မယံုျကည္ တာေတြ လုပ္ေနတာကေကာ(အဲဒါလည္းဟုတ္ပါတယ္)
အခု အဲဒီ ခင္စပယ္ျဖဴ ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလးကို
ကြ်န္ေတာ္ ခ်စ္ေနျပီ ။ ။

စိုးျမင့္သိန္း

97 လက္ေရြးစင္ကဗ်ာ မွ

အိမ္အျပန္

ရွင္သန္ျခင္းမွာ
အဓိပၸယ္ဖဲြ႕ဖူးခဲ့ ။
ေတာင့္ေတာင့္ခဲခဲၾကီးပဲ
ငါက ရပ္ေနတာလား
မွတ္တိုင္က ရပ္ေနတာလား
ၾကားကား ........တဲ့
ၾကားသမားကို ဆဲြတင္သြားခဲ့ျပီ ။
မိုးၾကီးစံုးစံုး ခ်ဳပ္တဲ့ထိ
ဓာတ္တိုင္တို႔ အိပ္ေမာက်ေနဆဲ
ဖေယာင္းတိုင္တိုတိုနဲ႔ သူမ
ငါ့ကို ထိုင္ေစာင့္ေနေပလိမ့္ ။
အေၾကာေသ သံေခ်ာင္းသံေတြ
တရြတ္တိုက္ဆဲြေခၚလာတဲ့ အထိ
လေရာင္လည္း ဝမ္းနည္းဖြယ္ပင္ ။
ေဟာဒီ ၃၁ ဘံုမွာ
ခ်စ္ျခင္း အနုပညာ ပင့္သက္
ခ်စ္ဇနီးေလး မိနန္းေရ
ဘဝကလဲြရင္ အာလံုးေဈးၾကီးပါတယ္ကြယ္ ။ ။

ေအာင္ဘညိဳ
ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ ေမ၊၁၉၉၇
၁၉၉၇ မဂၢဇင္းကဗ်ာလက္ေရြးစင္ မွ

နတ္ပူးေနတဲ့ ေကာင္

လြင့္လိုက္ရတာ
မုတ္သုန္ဘယ္နွျမဳိ႕တိုင္ခဲ့ျပီလဲ
တယ္လီဖံုးေခၚသံေတြ ၾကားတာေတာင္
ျပန္မထူးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေကာင္ပါ ။

ေဖေဖေရ
မိုးတိမ္ၾကီးထဲမွာ
ေျခပစ္လက္ပစ္ သားဝင္ အိပ္ လိုက္ခ်င္ရဲ႕
ေကာင္းကင္ကို ျပန္ တည့္ ရတာ
............ေမာတယ္ ။ ။

တာရာမင္းေဝ
မေဟသီ၊ဇြန္ ၁၉၉၇
၁၉၉၇ မဂၢဇင္းကဗ်ာလက္ေရြးစင္ မွ

ရန္ကုန္ျမဳိ႕က ေၾကာင္

ေၾကာင္ဟာ
ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ဖင္က်ပ္နဲ႔
ရဲေဘာ္ “ ေခ် ” ပံုပါတဲ့
တီရွပ္အနက္ကို ဝတ္တယ္
နားတစ္ဖက္မွာ မိန္းမအေဆာင္အေယာင္နဲ႔
သူ့စိတ္ကလည္း ဒီအတိုင္း ။

ဝီစကီကို ေရမေရာဘဲ
ေရခဲထည့္ျပီး ေသာက္တတ္တယ္
အသားေၾကာ္ တစ္ပဲြ
အရည္ေသာက္ တစ္ပဲြ
ဘယ္ဂီ်ေတဘယ္ တစ္ပဲြ
စပြန္ဆာအိပ္ကပ္ထဲ
သူ႕လက္သည္းနဲ႔ အဓမၼကုတ္ျခစ္တယ္ ။

ေၾကာင္ဟာ
လူလိုလည္း
ရက္ေဂးသီခ်င္းဆိုတတ္ေသးရဲ႕

ေၾကာင္ဟာ
အေပၚလိုလို
ေအာက္လိုလို
ေဗဒင္ဆန္းက်မ္းကိုလည္း အာဂံုေဆာင္တတ္ေသးရဲ႕ ။

ေၾကာင္ဟာ
မ်က္နွာေျပာင္တဲ့ တစ္ပဲြထိုးပါ ။

ေၾကာင္ဟာ
ၾကယ္ငါးပြင့္ဟိုတယ္ကေန
လူေလလူလြင့္ရပ္ကြက္ထိ
သူ့စားက်က္ကို ျဖန္႔ၾကက္ထားတယ္ ။

ေၾကာင္ဟာ ၾကြက္မခုတ္ဘူး
ဘီယာစုပ္ဖို႔ အျမဲေခ်ာင္းတယ္ ။

ေၾကာင္ရဲ႕ဗိုက္ထဲမွာ
ကိေလသာနဲ႔ အလိုရမၼက္
သိမ္းထုပ္ထားရဲ႕ ။

ေၾကာင္ဟာ ပ်င္းတဲ့အခါ
မနၲေလးက ဖမ္းလာတဲ့
ၾကြက္ျဖဴေလးကို ထုတ္ျပီး
ထိပ္ပုတ္ေခါင္းပုတ္ ကစားတယ္ ။

ေနာက္ဆံုးေတာ့
ေၾကာင္ရဲ႕မစင္ကလည္း
သူ့ဗီဇအတိုင္း
နံလို႔ေဟာင္လို႔ ေလထုကို ညစ္ညမ္းေစရဲ႕ ။

ေအာင္ဘညိဳ
(ရုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ)

ပိေတာက္ေတြပြင့္ျပီးမွ ပို႔တဲ့ကဗ်ာ

ပန္းပြင့္ေလးကို ပန္းအိုးထဲမွာ သတ္လိုက္ျပီး
ေရႊငါးေလးကို ေရကန္ထဲမွာ သတ္လိုက္သူ
လူသားဟာ
ဧည့္ခန္းထဲမွာ သူ႔ကိုယ္သူ
ယဥ္ေက်းသူ
အလွတရားျမတ္နိုးသူအျဖစ္ သတ္လိုက္ျပီ ။

ငါ့ကဗ်ာေတြ
စာမ်က္နွာေပၚမွာ
ပါဖို႔ ၾကဳိးစားခဲ့သလို ။

သုခမိန္လိႈင္

လႊတ္ေတာ္နံရံမွာေရးထႊင္းထားရမယ့္ကဗ်ာ

(ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ...
ျမန္မာ့ေက်ာက္စိမ္းေတြဟာ
ငါတို႔တရုပ္ႏိုင္ငံကေန တစ္ကမၻာလံုးကို
တန္ဖိုးၾကီးရတနာအျဖစ္
ျဖန္႔ျဖဴးေရာင္းခ်တဲ့အေျခအေနေရာက္လာလိမ့္မယ္
မင္းတို႔ရဲ႕ေျမး ျမစ္ေတြကို
ေျပာျပျပီးေစာင့္္ၾကည့္ခိုင္းထား) တဲ့
စိနတိုင္းသားရဲ႕စိနေလသံဟာ ရင္ဘတ္ကိုလာမွန္တယ္
စိနတိုင္းသားရဲ႕စိနေလသံဟာ မ်က္ႏွာကုိတံေတြးစင္တယ္
လူၾကီးမင္းတို႕
လူၾကီးမင္းတို႕ရဲ႕
္ေျမး ျမစ္ တီ တြတ္ ကၽြတ္ ဖြတ္ ပဒတ္ေတြကို
မွာၾကားျပီးျပီလား
သစ္ပင္ေတြပ်ိဳးသလို
ေတာင္ပင္ေတြပ်ိဳးထားဖို႔
မွာၾကားျပီးျပီလား
ၾကက္ကေလးေတြအေကာင္ေဖာက္ေမြးျမဴသလို
ေက်ာက္စိမ္းေလးေတြအေကာင္ေဖာက္ေမြးျမဴထားဖို႔
မွာၾကားျပီးျပီလား
ေက်ာက္စိမ္းၾကည့္ခ်င္သလား တရုပ္ျပည္ကိုသြား
မွာၾကားျပီးျပီလား
ပညာဓါတ္ခန္းေနျပီလား
ပညာတတ္ၾကီးမ်ား စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ား
မွာၾကားျပီးျပီလား
မွာစားျပီးျပီလား
မွာၾကားျပီးျပီလား း း း း?

ကိုေရြး
၄-၉-၂၀၁၃
(၄-၉-၁၃ ေဒးလီးအလဲဗင္း ပါ ျမန္မာ့ေက်ာက္စိမ္းေစ်းကြက္တည္ရွိရာ ဖ်င္က်ိဳးျမိဳ႕ သတင္းေဆာင္းပါးကိုဖတ္ျပီးေရးပါတယ္။)

မုိး ေလ ၀ သ

ကုတ္အကၤ် ီ တစ္ထည္
ဘယ္ေလာက္ပါလဲ ?
ဒီလူေတြရဲ႕ေလနဲ႔
သား ........
ေဆာင္း မေရာက္ေသးဘူး
ခ်မ္းေနၿပီ
ေမေမ ။ ။

Bo Han

** အထူးၿပဳလုပ္ခ်က္မ်ားၿဖင့္ မုိးဟာ အဆက္မၿပတ္ ရြာခ်ေနပါတယ္ **

ရြာေနတဲ့မုိးေအာက္
အိမ္ထဲကလူ အိမ္ၿပင္မထြက္
အိမ္အၿပင္ထြက္ အစာရွာသြားသူ အိမ္ၿပန္မလာ
ေၿပာေနၾကတာ
ရာသီဥတုက ကုိယ့္ဘက္ပါေနဆုိပဲ .....
မုိးမိၿပီးေသတဲ့ မသာမ်ား ......
မုိးခုိတြင္းေအာင္းရင္း ေသတဲ့ မသာမ်ား .......
က်န္ရစ္သူမ်ား ခမ်ာ ထားရာေန ေစရာသြားတဲ့ မုိး ........
ေသြးရုိးသားရုိး
မဟုတ္ေတာ့ .................... ။

Bo Han

* ........................ *

တစ္ဆိတ္ဗ်ာ !
ပက္လက္လွန္ထားတဲ့ လိပ္မွာလည္း
ပုံၿပင္ထဲက ယုံကုိ ႏူိင္လုိစိတ္နဲ႔
ရုန္း ကန္ , ယက္ ကန္
တစ္ေကြ႕ေကြ႕
တစ္ေန႔ေန႔မွာ
ေၿခေထာက္ နဲ႔ လမ္းေတြ႔ရင္
ပုံၿပင္သစ္ေတြ ေရးၿခစ္ပါမယ္ .......... ။

ခင္ဗ်ားတုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ
မဆုံးႏူိင္တဲ့ ပုံၿပင္ရွည္ၾကီးမွာ .................................................

Bo Han

** အဲသလုိ ျဖစ္ခဲ့တယ္ **

ငါတုိ႔ အဲသလုိ ျဖစ္ခဲ့တယ္
အေမးကုိ မေျဖဘူး
အေျဖကုိ ေျဖခဲ့တယ္ ။

ငါတုိ႔ အဲသလုိ ျဖစ္ခဲ့တယ္
(လာမြန္ေတာ့ဖ္ ေျပာသလုိ)
ခ်စ္စြာေသာ မိတ္ေဆြႏွစ္ဦးမွာ
တစ္ဦးမွာ တစ္ဦး၏ အေစခံ ျဖစ္ေလသည္ ။

ငါတုိ႔ အဲသလုိ ျဖစ္ခဲ့တယ္
ေဆးအမ်ိဳးမ်ိဳး ေသာက္တယ္
ေသမလုိလုိ အႀကိမ္ႀကိမ္ ျဖစ္တယ္ ။

ငါတုိ႔ အဲသလုိ ျဖစ္ခဲ့တယ္
အရက္ခြက္ဟာ စားပြဲ၏ အစြန္မွာ
တံေတာင္နဲ႔ တုိက္မိလိမ့္မယ္။

ငါတုိ႔ အဲသလုိ ျဖစ္ခဲ့တယ္
မေတာ္တဆနဲ႔
တကယ္ ျဖစ္တာနဲ႔။

ေအာင္ခ်ိမ့္

စက္တင္ဘာ၊ 2011 ၊ သရဖူ မဂၢဇင္း

** သတိ ! ေမာင္ပုံ ေစာင္းမတီးေတာ့ပါ **

ခုခ်ိန္ထိ
လူေတြရဲ႕ ပါးစပ္ဖ်ား
ကဲ့ရဲ႕စကားေတြပဲ ၾကားေနရေတာ့
ဒီမတတ္တဲ့ ေစာင္းၾကီးကုိ
မတီးတာ ၾကာပါၿပီ ....... ။

ေနာက္တစ္ခါ
ခင္ဗ်ားလာရင္
အရင္ေတးသြားကုိပဲ
ႏွဲၾကီးနဲ႔မႈတ္ၿပဖုိ႔စီစဥ္ထားပါတယ္။ ။

Bo Han

** မေတြ ့ရတဲ့ေန႔ ** - ေအာင္ခိ်မ့္

မေတြ႕ရတဲ့ေန႔မို႔
ငါတို႔ မေတြ႔ရ ။

ပဲြလမ္းသဘင္နဲ႔
ခ်ဳိခ်ဥ္မုန္႔ထုပ္နဲ႔
တံလွ်ပ္လို
ေဘာလံုးလို
မင္းသား အယ္လ္ပါစီနီလို
သတင္းစာလို
စီးကရက္လို
ျပတယ္ ထုတ္ျပတယ္
ေက်နပ္ဖြယ္ရိွပါတယ္
ဒါေပမယ့္ မေတြ႔ရတဲ့ေန႔မွမဟုတ္ပဲ ။

ဆာခဲ့
ငါေမွ်ာ္ခဲ့
တစ္သိန္းေလာက္
တစ္သန္းေလာက္ ။
မေတြ ့ရတဲ့ေန႔ဟာ
ေပါ့က် လက္ဖက္ရည္ေလာက္ ေလးနက္တယ္ ။
မေတြ႔ရတဲ့ေန႔ဟာ
ေဆာင့္ၾကီး ေအာင့္ၾကီး သီခ်င္းေလာက္ ပြင့္လင္းတယ္ ။
ပိုေကာင္းမယ္
ေျပာစမွတ္ျဖစ္လိမ့္မယ္ ။
ရည္းစား မရနိုင္တဲ့ အခိ်န္မွာ
ရည္းစားရခဲ့တာ ျဖစ္လိမ့္မယ္။
မေတြ ့ရတဲ့ေန႔ဟာ
ေတြ႔ရတဲ့ေန႔မဟုတ္ဘူး ။
မေတြ႔ရေသးဘူး
မေတြ႔ရတဲ့ေန႔မ်ား ။
အတူကံနည္းခဲ့
မေတြ႔ရတဲ့ေန႔မ်ား ။ ။

ေအာင္ခိ်မ့္

** ရႊင္ေပ်ာ္ျမဴး ျပဇာတ္ ** ေအာင္ခ်ိမ့္

ေရတံခြန္လို တေဝါေဝါ စက္ေလွကားမွာ
တစ္ရက္ေရွ႕တိုး တရက္ေနာက္ဆုတ္လို႔ ရသလိုၾကီး
ငါတို႔ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္မိၾက
နီးရာဆိုင္တစ္ဆိုင္ ဝင္ထိုင္ၾက
ငါက အရက္ေကာင္းေကာင္းေတြၾကိဳက္
သူက “ ေမာ္ ” စီးကရက္ၾကိဳက္သလို စီးကရက္ၾကိဳက္
တစ္ေယာက္နဲ႔ တေယာက္ေတာ့ မၾကိဳက္ေတာ့
ခုေတာ့ ဒီမွာ ။

တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ မၾကိဳက္တာကိုက “ လြမ္းစရာ”
ငါက ကဗ်ာဆန္ျပေတာ့ သူ့ခပ္မွ်င္းမွ်င္း အလာပ သလႅာပ
ဟိုတုန္းကလို လိင္ဆဲြေဆာင္မႈမရနိုင္ေတာ့တဲ့ ကုန္လြန္မႈ
ငိုလည္း ရယ္လည္း အငိုအရယ္ေတြက ရယ္စရာမဟုတ္ ေခ်ာက္ခ်ားစရာ
ထိုင္ၾကည့္ေနခ်င္စရာမဟုတ္ မ်က္နွာလဲႊပစ္စရာ
နာရီဝက္ေလာက္သာသာမွာ
စကားလံုးေတြလိုခ်င္
အတိတ္ကိုလိုခ်င္ ပစၥုဳပၸန္ကိုလိုခ်င္ အနာဂတ္ကိုလိုခ်င္
အဲဒီအရာေတြ ျပည့္ေဖာင္းလာခဲ့
ေၾကာ္ျငာပူေပါင္းအၾကီးၾကီးလို
ကီ်းအာသီးလို ။

သူက သူ႔လက္ပတ္နာရီကိုၾကည့္
ငါက ဆိုင္က နံရံကပ္နာရီကိုၾကည့္ျပီး
ဖက္ငိုသလို
ငါတို႔ ရယ္ေမာလိုက္ၾကတယ္။ ။

ေအာင္ခ်ိမ့္
ဟန္သစ္၊ နိုဝင္ဘာ ၂ဝဝ၄

** ေသာၾကာေန႔တိုင္း ** ေအာင္ခ်ိမ့္

ေလ၊ က်င္ၾကီး၊ က်င္ငယ္၊ ေခ်ာင္းဆိုးလိုျခင္း
အန္လိုျခင္း၊ ၾကိဳ႕ထိုးလိုျခင္း ၊ အိပ္လိုျခင္း
အစရိွသည္တို႔ကို တရံတဆစ္မွ်မတား
မျမစ္ရာ၊ မေအာင့္ရာ ။ ေအာင့္လ်င္
ေရာဂါဥပဒ္ ေရာက္တတ္သည္။
( ဥတုေဘာဇနက်မ္းမွ...)

ဒီအတိုင္းမေနပါနဲ႔
မရယ္ပဲ မေနပါနဲ႔
စကားတိုးတိုးမေျပာပါနဲ႔
အကာအစြပ္မပါပဲ မနမ္းပါနဲ႔ - စသျဖင့္ စသျဖင့္ေတြ
ငါတို႔နားလည္ထားသင့္တယ္ - စသျဖင့္ စသျဖင့္ေတြ ။

ေတြ႔ဖူးတယ္ တဝက္ျပိဳက်ေနတဲ့ အခုလိုလူ
အဲဒါ ငါကိုယ္တိုင္ေတာင္ျဖစ္နိုင္ေသးတယ္
လမ္းသြားရင္း ပိုက္ဆံအၾကီးဆံုးအတန္ ေကာက္ရနိုင္သလိုပါပဲ
မထင္မွတ္ပဲ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေအာင္ ဖိနပ္သဲၾကိဳးၿပတ္သြားနိုင္တယ္ ဘယ့္နွယ္လဲ ။

ျမန္မာျပည္ေဈးကြက္ကို ျဖည့္တင္းရန္
ေနာက္ထပ္ ငါ့ကဗ်ာအသစ္တပုဒ္ေပါ့
ကိတ္မုန္႔လို၊ ဝီစကီလို၊ အရည္းၾကီးလို၊ ဇီးသီးလို
အလိုျပည့္ေစမယ္ေပါ့ ေသာျကာေန႔တိုင္း ။ ။

ေအာင္ခ်ိမ့္
လိႈင္းသစ္မဂၢဇင္း ၂ဝဝ၉ ဇန္နဝါရီလ

ပိန္းရြက္ထီး

ေလျပင္းကလာ
ရြာပါတဲ့သည္မိုး
တို႔တစ္ေတြ အိမ္ျပန္ခက္လို႔
ပိန္းရြက္ကို ကိုင္ကာခ်ဳိး
ထီးလုပ္လို႔မိုး ။

နုယဥ္

ဖိုးေစာ္ကဲ

လြမ္းမေျပ မန္းေျမတမိေတာ့
ကမ္းေျခမွာ စမ္းေရစရယ္နဲ႔
ဖ်န္းေလက တသုန္သုန္ ။
တဲတဖက္
ဆဲြဖ်က္ကာ အရင္လိုေရာ့ထင္
ကရင္အို ယာျပင္ျကီးမွာ
မီးထဲ့လို႔လံႈ ။
မပူေပါင္ ေနာက္ဆီက ခ်မ္းေရာ့ထင့္
အျဖဴေစာင္ ေခါက္ထည္ၾကမ္းကိုလ
လႊမ္းတဲ့လို႔ လႊားကာျခံဳ
ပါးမွာငံုပါတဲ့ နုေရႊကြမ္း ။
ေဘးအိတ္ကယ္လွ်ဳိ
ေဆးလိပ္တို နားမွာထိုးပါလို့
ေတာင္ရိုးမွာ ဘာသာသူတို႔
ကြင္းအငူ နွင္းျမဴက စဲခိ်န္မို႔
အမိုးေခၚ ဖိုးေစာ္ကဲတို႔ရဲ႕
တဲပ်က္စခန္း ။

ေလးခ်ဳိး
အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖ

** အလြမ္းေျပစာတေစာင္ ** ( တင္မုိး )

အလြမ္းေျပအေမေရးတဲ့
ေကာက္ေကြးေကြးအကၡရာ ။

ခဲတံကိုတံေတြးဆြတ္လို႔
ဖ်က္ပြတ္ရာအစံုစံုနဲ႔
စာသတ္ပံုမွန္ကန္လဲ
အေမ့ဥာဏ္ဘယ္လိုေကာင္းပါလိမ့္
ေပ်ာင္းညြတ္သည့္စာ ။

ဖိုးသာယာေက်ာင္းမွာတုန္းဆီက
သင္ပုန္းကုန္ကြ်တ္ေအာင္မတတ္ေသာ္လဲ
အေမ့မွာေစတနာဓါတ္ေတြက
ျဖတ္ကနဲယိုလို႔လာ
လြမ္းစာတဲ့ေဆာင္ပါး ။

အေမမရိွေသာ္လဲ
ေျဖမိ ေျဖစရာေပါ့
သည္းလြမ္းစာ သည္လက္ေရးရယ္က
ပဲတီခ်ဥ္သြယ္သြယ္ေကြးလိုပ
စီေရးပံုမေျပပါလဲ
ေစတနာအလြန္သန္႔တာမို႔
အေမ့စာတကယ္ခန္႔တယ္
အံ့မိပါတကား ။

တင္မိုး

** ေဝစု ** ေအာင္ခ်ိမ့္

လမ္းေထာင့္မွာ
ရပ္ေနရွာတယ္
သစ္ပင္နဲ႔ သစ္ရိပ္မွာ သူမဟာ ေရာေနွာလို႔ ။

ပံ်လႊားငွက္ေတြ ေကာင္းကင္ေပၚလူးလာ
ခ်စ္ျခင္းေမတၲာနဲ႔ နည္းပါးတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား
မထံုတက္ေတး ျမင္ေတြ႔ေလခဲ့
မိုးခ်ဳပ္ေတာ့မယ္ . . . တဲ့ ။

အမ်ဳိးသမီးေရ
ငါ့အမ်ဳိးသမီးေရ
ေလာကၾကီးဟာ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္ ၾကြယ္ဝလွတယ္
ငါတို႔က စီးဆင္းၾကရျမဲပဲကြယ္ ။

အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္မႈရပါေစ
မနာလိုမရိွပါဘူး ။

ဖန္လာပံုက
အမွားကမ္းတစ္ဖက္စီ ငါတို႔နွစ္ေယာက္သား
ဒီတစ္ခီ်လည္း တင္းထားၾကဦးစို႔ ။ ။

ေအာင္ခ်ိမ့္

** သတိရျခင္းမ်ားမွတ္စု ** ေအာင္ခ်ိမ့္

ေမြးဖြားစ အဲဒီတုန္းက
ေတြးထင္ကိုင္တြယ္ခဲ့သလိုပင္
ခပ္ဖဲြဖဲြအျပာပါးပါး နွင္းေတြေဝလို႔ရယ္
ငါ အခုျပက္ရယ္ျပဳပံုမ်ဳိးနဲ႔ ျခားနားလြန္းတယ္ ။

တစ္ခါစစ္ရံႈး၍
နွစ္သံုးဆယ္ သည္းခံတတ္ခဲ့ျခင္းအတတ္
ေမႊးၾကဴလိုေသာ ပန္းခင္းမွာ
တစ္ဆစ္ဆစ္ ပ်ားမ်ားတုပ္ေသာ ဒဏ္ရာ
ေရာင္ကိုင္းစဥ္
မခင္တြယ္လိုေတာ့ျခင္း အဆိပ္ခြက္
ငါ့လက္မွာ တုန္ရီလ်က္ ။

စုေဆာင္းမိတဲ့ ဝါးက်ည္ေတာက္နဲ႔အျပည့္
ေခတ္၏ ကာလ၏ . . . တဲ့
သူ့ရဲ႕ရည္းစားစကားေၾကာင့္ ပင္လယ္သြားမယ္ ။

လက္နိွပ္ဓာတ္မီး ပစ္ကြင္းထဲ
မဲမဲတစ္အုပ္ျပီးတစ္အုပ္
ရြရြလႈပ္လို႔ ပူေဖာင္းေတြ ။

ေန႔အတူ ညအတူ
အျဖဴသံုးဖို႔ဝန္ေလး
အေရးၾကီးတဲ့ အခိ်န္မ်ားကို ဇြန္းနဲ႔ခပ္
ခင္ဗ်ား သိပ္ျပတ္သားပါတယ္ ။

ရမက္အလိုၾကီးလြန္းလိုေပါ့
ဒီလူမေသေတာ့တာ ။

အားလံုးအေပၚ မေကာင္းနိုင္ေသးပါ
အေကာင္းဆံုးလူနည္းနည္းကို ေကာင္းခဲ့ရန္ . . .
ရင္ကဲြနာက် ေခါင္းဖြက္ထားဆဲ ။

ပျခဳပ္တြင္းမွ သီခ်င္းထြက္ေပၚလာရာ
ငါ့ဦးေခါင္းအေရျပားတစ္ျပင္မွာ
ေျမြေဟာက္ေတြ ရႈပ္ေထြးရွည္လ်ားလွေပါ့ ။

“ ဘယ္နွယ့္လဲ ”
သူရဲေကာင္းက ေမးခြန္းထမ္းလို႔ ။

“တစ္လမ္းသာရိွပါတယ္”
လူမိုက္မို႔ ယဥ္ေက်းမႈရြက္လို႔ ။

တစ္ခါ . . .
အစြန္းတြက္စကားသံ
ကားသံနဲ႔ ေပါက္တူးသံ
အဘိဓမၼာမ်ား ေျခဒရြတ္ဆဲြ
ေဟာေျပာပဲြေန႔မ်ား နီးကပ္လာျပန္ပါျပီ ။

ျမင္ေနက် ဆင္ျခင္တံုတရားဟာ
ခါးလိုက္ . . .ခ်ဳိလိုက္။

လူငယ္ဟာ လူငယ္နဲ႔မတူတဲ့ အရသာဟာ
အဝိုင္းစက္စက္
ေလးေထာင့္ကြက္ကြက္ ။

မိန္းမရယ္
အျပစ္မရိွေသာ အိပ္ေပ်ာ္ျခင္းတစ္ခု
ငါ့အတြက္ ျပဳစုေပးဖို႔ပဲေျပာတာပါ ။

နာက်င္မႈမ်ား သိပ္သည္းမွ
အေၾကာေျပလာေသာေသြးမ်ား
ေသသပ္စြာ နႈတ္ခမ္းသုတ္တာ ၾကံဳဖူးတယ္။

ေဟာဟို လူအေရာက္နည္းတဲ့ ေတာင္ကုန္းနံေဘးမွာ
ရာဇဝင္ဆိုတာကို ပူေဇာ္ပါတယ္ ။

အိပ္မက္ကိုႏြားနို႔နဲ႔
တပ္ဆင္ျပီးစ စက္တင္ဘာညေနမွာ
ဖ်င္ကုလားထိုင္နဲ႔ အရုပ္ၾကဳိးၿပတ္ထိုင္ေနသူဟာ
ငါ့ေပါ့ ။ ။

ေအာင္ခ်ိမ့္

ကဗ်ာ (၆)

တစ္ကုိယ္စာေတာင္
မေလာက္ငွရတဲ့အထဲမွာ
ငါ့ ဖ်ာေပၚက ၾကမ္းပုိး
ေတာ္ေတာ္ေသြးဆုိးတယ္ ...... ။

Bo Han

ကဗ်ာ (၅)

ဂ်င္း ၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴမပါ
ဆီ ၊ ဆား ၊ ငံၿပာရည္ ၊ အခ်ဳိမႈန္မပါ
အသီးအရြက္ ၊ အသားငါး မပါ
ဘာ Decoration မွ ၿပင္မထားတဲ့
ဟင္းတစ္ပြဲ
ရင္ဘတ္ကုိ အပူတုိက္ၿပီး
သင္တုိ႔ အဆင္သင့္စားသုံးႏူိင္ရန္
ခ်က္လုပ္လုိက္ပါသည္ ။

( ...................
........................
............................. )

သင္တုိ႔ ဆႏၵအတုိင္းသာ
ပါးစပ္ နဲ႔ အရသာခံစားခ်င္လည္းစားပါ
ရင္ဘတ္ နဲ႔ တုိက္ၿပီး စားခ်င္လည္း စားလုိက္ပါ
ဦးေခါင္းနဲ႔ ၿဖည္းၿဖည္းခ်င္း တစ္တုိ႔ၿခင္းတုိ႔ၿပီးလည္း စားပါ
အထူးသတိၿပဳရန္မွာ “ ကဗ်ာဆရာကုိ ေခါင္းမစား ရန္သာ ”

“ ဘာ ဟင္းၿဖစ္မယ္လုိ႔ သင္ထင္ပါသလဲ ” 

ဘုိဟန္

ကဗ်ာ (၄)

အေပ်ာ္မယား ေလာက္ေတာင္
စကားမေပါက္ရွာေတာ့
ငါ့ ကဗ်ာဟာ
မ်က္ႏွာ အေတာ္ငယ္ရွာတယ္ ။

Bo Han

ကဗ်ာ (၃)

အစားမွားၿပီး ၀င္လာတဲ့
ေရာဂါလား
မ်က္လုံးေတြက မသည္းကြဲဘူး
လမ္းေတြမ်ားရတဲ့အထဲ
ေၿခဖ၀ါးႏွစ္ဖက္က
လမ္းနဲ႔ ခဏခဏလြဲတဲ့အခါ
ကုိယ့္အသုိက္အၿမဳံကုိ
အဖန္ဖန္ၿပန္အားနာေနရတဲ့
နာတာရွည္ ေရာဂါ ။

Bo Han

ကဗ်ာ(၂)

ဘုရားသခင္ရဲ႕
ဗ်ာဒိတ္ေတာ္မွာေတာင္
ဘယ္သူကဗ်ာဆရာ ၿဖစ္ေရး
မေပးခဲ့ဘူး ။

ဖ်ာေအာက္ ထုိးထားလည္း
ကဗ်ာဟာ ကဗ်ာပါပဲ ။

ကဗ်ာဟာ ကဗ်ာဆန္ဖုိ႔ေတာ့ လုိတာေပါ့ ။

Bo Han

သမီးၿပန္မလာေတာ့ဘူး အေဖ .......

September 23, 2013 at 5:04pm

“  ေနစရာ ၊ စားစရာ မရွိရင္
အပင္ပမ္းခံ အစုိးရၿငိဳၿငင္ခံမေနနဲ႔
ဆႏၵၿပတာ၊သပိတ္ေမွာက္၊သပိတ္လွန္တာေတြ မလုပ္နဲ႔
ေထာင္က် တန္းက် မိသားစုနဲ႔
ေ၀းရမွာ ညည္းေတြးမိလား 
ၿပန္လာခဲ့ပါ သမီးရယ္ ” တဲ့လား  ..... အေဖရယ္  ။

ခု သမီးၿပန္မလာေတာ့ဘူး အေဖ ......


ဟုန္ရွင္းဟာ
ဘာအေၾကာင္းၿပခ်က္မွ မပါပဲ
စက္ရုံကုိပိတ္
သမီးတုိ႔ဘ၀ေတြပါ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းပစ္ခဲ့တာပါ
ဒီ တူ လုိ လူတန္းစားေတြရဲ႕
မ်က္ႏွာလြဲ ခဲပစ္ အႏူိင္က်င့္ေစာ္ကားတာကုိ
ခံခဲ့ရရွာတဲ့
သမီးတုိ႔လုိ႔ အလုပ္သမ ေတြရဲ႕ဘ၀ကုိ ေတြးမိရဲ႕လား  အေဖ ။

ခု ေခတ္မွာ
ဒီလုိ လူမဆန္တာေတြေၾကာင့္ပဲ
ေတာကတက္လာတဲ့ အလုပ္သမေတြ
ဘ၀ကုိလမ္းေပၚတင္ ၊ ဗန္းေပၚတင္ခဲ့ရတာေတြ
ေဟာ္တယ္ေပၚတက္ ၊ ကလပ္မွာပ်က္ခဲ့
ေမ်ာခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ေတြ
အေဖ .... စာနာဖုိ႔ေမ့ေနၿပီလား
ဟုိအရင္ အေဖ .... အသံထြက္ က်ခဲ့တဲ့ မ်က္ရည္ေတြေလ ။

ခု သမီးၿပန္မလာေတာ့ဘူး အေဖ ......
ခု သမီးၿပန္လာရင္
ေနာင္ သမီး ေမာင္ေလး
အလွည့္မွာ ၿပန္လာရမယ္
ခု သမီးၿပန္လာရင္
ေနာင္ သမီး ညီမေလး
အလွည့္မွာ ၿပန္လာရမွာပဲ
အေဖ ေတြးထားတဲ့ ေခတ္လုိ ရုိးရုိးေခတ္ မဟုတ္ဘူး အေဖ
အေဖ ၾကားထားသလုိ ဒီမုိကေရစီဟာ
ရန္ကုန္ၿမဳိ႕မွာ ရေနၿပီ ဆုိတာ မဟုတ္ေသးဘူး အေဖ ...... ။

ခု သမီးၿပန္မလာေတာ့ဘူး  အေဖ ......

ေဟာင္းႏြမ္း ညစ္ေထးေနတဲ့ အလုပ္သမား၀တ္စုံကုိ ၀တ္
သမီးတုိတစ္ေတြ ေအာ္ဟစ္ေၾကြးေၾကာ္ေနတယ္

ဒီ အလုပ္သမ အားလုံးဟာ ေငြတစ္ခုထဲကုိေတာင္းဆုိခဲ့ၾကတာမဟုတ္ဖူး အေဖ
ဒီ အလုပ္သမ အားလုံးဟာ အလုပ္မဲ့ေနတဲ့ ေၿခေတြလက္ေတြအတြက္        
                                  လုပ္အားေတြ ေတာင္းေနခဲ့တာ အေဖ
ဒီ အလုပ္သမ အားလုံးဟာ ေနာင္မ်ဳိးဆက္ေတြရဲ႕လႈံၿခဳံမႈအတြက္
                                  တုိက္ပြဲ၀င္ေတးကုိ ေရးေပးေနတာ အေဖ
ဒီ အလုပ္သမ အားလုံးဟာ နင္းၿပား လူထုအတြက္ 
                                  စြန္႔စားစိတ္ကုိ ထုဆစ္ေပးေနခဲ့တာ အေဖ
တၿပည္လုံးက လူ႔သားေတြရဲ႕ေမြးရာပါ အခြင့္အေရးတရပ္ကုိ
မုိးထဲေရထဲမတ္တပ္ရပ္ၿပီး  ေအာ္ဟစ္ေတာင္ဆုိေပးေနခဲ့တာပါ အေဖရယ္ .......

ခုလုိ မုိးထဲေရထဲ
တုိက္ပြဲ၀င္ရမယ့္ ေခတ္ၾကီးထဲမွာ
တခ်ိန္က သူရဲေကာင္းေတြဟာ
၀ိေဒဟရာဇ္ ပုပ္သင္လုိ
ပဲ၀က္ဆြဲေပးလုိက္တာနဲ႔ ဘ၀ေမ့ကုန္ၿပီ အေဖ ။
ဖိႏွိပ္သူလူတန္းစားေတြေရွ႕မွာ
ဇက္ထုိးေပးရင္ ဇက္ၿပတ္မွာပဲ
ဘ၀ထုိးေပးရင္ အစရွာမရေအာင္ေပ်ာက္သြားမွာပဲ
သမီးတုိ႔ရြက္ထားရတာက သူတုိ႔ရဲ႕ေၿခဖ၀ါးေတြပါ
သူတုိ႔ ဆုိရာမွာ
အေဖထင္တဲ့သူေတြပါတယ္
အေဖမထင္တဲ့ သူေတြ အကုန္ပါတယ္ အေဖ ။

ခု သမီးၿပန္မလာေတာ့ဘူး  အေဖ ......

ခုေနသမီးၿပန္လာခဲ့ရင္
သမီးတုိ႔ တကယ္လုိအပ္တာကုိ မမႈပဲ ေတာင္းဆုိ အံတုေပးမယ့္
NLD ဆုိတဲ့ အတုိက္အခံပါတီ မရွိေတာ့ဘူး အေဖ
သမီးတုိ႔နဲ႔ရင္ေဘာင္းတန္း  ေလွ်ာက္လွမ္းဖုိ႔
88 ဆုိတဲ့ေက်ာင္းသားအုပ္စု မရွိေတာ့ဘူး အေဖ
အခြင့္အေရးဆုိတာ ဇာတ္တုိက္ထားသလုိ အရစ္က် ေပးေနတဲ့

ခုလုိ ၾကားေခတ္ၾကီးမွာ သမီးၿပန္လာရင္ ဘယ္သူေတြ ဆက္လႈပ္ရွားၾကမလဲ
ခုလုိ ၾကားေခတ္ၾကီးမွာ သမီးတုိ႔ရလာတာ မေသခ်ာမေရရာတဲ့အာမခံစကား နဲနဲပါးပါးေလးပါ
ခုလုိ ၾကားေခတ္ၾကီးမွာ ၾကားပြဲစားေတြက ၾကားကားဆြဲသြားမွာ သမီးတုိ႔ရဲ႕
                             ေတာ္လွန္စိတ္ဓာတ္ အေဖ ....
ခုလုိ ၾကားေခတ္ၾကီးမွာ သမီးတုိ႔ရဲ႕ ေနာင္မ်ဳိးဆက္ေတြရဲ႕အနာဂတ္ ရုိက္သတ္ခံရမွာ အေဖ .....
ခုလုိ ၾကားေခတ္ၾကီးမွာ ၾကားညွပ္သြားသူေတြကုိ အေဖမၾကားမိ ၊ မၿမင္မိဘူးလား
ခုလုိ ၾကားေခတ္ၾကီးမွာ လူတုိင္း အေမေခၚ အေမွ်ာ္ၾကီးေမွ်ာ္ေနတဲ့
လူထုေခါင္းေဆာင္ ကုိယ္တုိင္ လူထုအတြက္ ႏႈတ္ဆိတ္ ၊ ႏႈတ္ပိတ္ေနေတာ့ရာ  ။

ခြင့္လႊတ္ပါ
ခုလုိ
ဒုိင္း ၊ လႊ ၊ ကာ မရွိတဲ့
ဂဂ်ဳိး ၊ ဂေဂ်ာင္ ေခတ္ၾကီးထဲမွာ
သမီးတုိ႔ဟာ
ကုိယ္တုိင္ ဘ၀နဲ႔ အနာခံ တုိက္ယူမွ ရေတာ့မွာမုိ႔

ခု သမီးၿပန္မလာေတာ့ဘူး  အေဖ ............. ။


Bo Han

ကဗ်ာ(၁)

ေတာင္ၾကည့္ ေၿမာက္ၾကည့္
ဘယ္အရပ္ မွ မသိတဲ့ေကာင္ပါ ။

ကုိယ္၀တ္စုံ ကုိယ္ထမ္း ထြက္ခဲ့မိတယ္ ။

ဘ၀ေတြ
အလွေတြ
အကၡရာေတြ ေဖြရွာ
ခု
သား ခ်ဳပ္ေၾကာင္းေတြ ၿပဳတ္ထြက္ေနၿပီ ေမေမ ။

ေမေမ သီခ်ဳပ္ေပးမယ္ဆုိတာ သိေပမယ့္
ေၿခဦးတည္ရာကုိၾကည့္မိေတာ့
ၿပန္လွည့္လာလုိ႔ မရေတာ့တဲ့ အခါၾကီးရက္ၾကီး ေမေမ ။

ဘုိဟန္

အ ရူ း နဲ ့ ေ အ ာ္ စ က ာ ဆု

အရူးဟာ
သူသရုပ္မ ေဆာင္ ခ့ဲရတဲ့ဇာတ္ကားအတြက္
ေအာ္စကာဆုကုိတတ္ယူတယ္
စကားေတြကိုမျပတ္တမ္းေျပာတယ္
လက္ႏွစ္ဖက္ကုိေျမွာက္ၿပီးေအာ္ဟစ္တယ္
လမ္းမထက္ပတ္ေျပးတယ္သူမ ေပ်ာ္ဘူးေျပာၿပီးရယ္တယ္
သူနဲ ့မတန္ဘူးလုိ ့ေျပာၿပီးငုိတယ္
သူရယူခ့ဲတ့ဲရုပ္ထုကုိလူတကာလုိက္ျပတယ္
သူ ့ဘဝမွာဘယ္ ဇာတ္ကားကုိမွသရုပ္မ ေဆာင္ ဖူးခ့ဲဲတ့ဲအ ေၾကာင္းရွင္းျပတယ္
အရူးဟာအရူးမ်ားနည္းတူအရူးစကားမတတ္ဘူး
ဂဏန္းသခ်ၤာမ ေပးဘူးေခ်ာင္းမရုိက္ဘူး
ေခတ္ကိုလည္းမ်က္ေျခမျပတ္ဘူး
ဘရစ္တ ေနစပီးယားစိတ္က်ေရာဂါရၿပီး
ကုိယ့္ကုိကုိယ္လုပ္ၾကံတာလည္းသိတယ္
ဆင္ သြားရင္ လမ္းျဖစ္တာလည္းသိတယ္
လမ္းဟာေကြ ့သင့္တ့ဲေနရာမွာေကြ ့ၿပီး
ခ် ဲ ့သင့္တဲ့ခ်ဲ ့တာလည္းသိတယ္
ေန ့ခင္းေၾကာင္ေတာင္ ကားေတြမီးထုိးေမာင္းတာလည္းမႀကိုက္ဘူး
အရိပ္ ရွိလုိ ့အ ေရာင္ ထင္ တာကုိလည္းအားမ ေပးဘူး
အပြင့္ရွိလုိ ့သူ ့ကုိယ္သူကာကြယ္ေနတ့ဲ
ႏွင္းဆီဆူးေတြကိုလည္းအထင္မႀကီးဘူး
အရူးဟာ
သူသရုပ္မ ေဆာင္ ခ့ဲရတ့ဲဇာတ္ကားအတြက္
ေအာ္စကာဆုကုိတတ္ယူတယ္
သူ ရင္ ခုန္မ ေနဘူးအ ေၾကာင္းအပါအဝင္
အ ေရာင္ေတြကုိလည္းမသကၤာတဲ့အ ေၾကာင္း
အရူးဟာေက်းဇူးတင္ စကားေျပာတယ္
သူ ၁၀ ႏွစ္ ၁၀မိုးေမ်ွာ္လင့္ခ့ဲၿပီးခုထိလည္းခ်စ္ေန ေသးတ့ဲ
သူ ့ကုိမခ်စ္သူရည္းစားကုိအမြွန္းတင္ တယ္
သူ ့ရဲ ့မျမင္ ဖူးလုိက္တဲ့မိဘကုိကန္ ့ေ့ တယ္
အရူးဟာ
ေအာ္စကာဆုကုိ
ယူၿပီးတ့ဲေနာက္
ဝါးခနဲငုိၿပီးေျပာခ်လိုက္တယ္
ဒီလုိပါပဲ
လူၿပိန္းေတြသာအိပ္ယာကုိေစာေစာဝင္ၾကတာမဟုတ္လား
လူည့ံေတြသာမရူးဘဲေနၾကတယ္မဟုတ္လား
အရူးဟာ
ေအာ္စကာဆုကို ယူၿပီးတဲ့ေနာက္
ယူခ့ဲၿပီးတဲ့ေနာက္
အရက္ကုိပဲဖိေ သာက္တယ္ၿပီးေတာ့ရယ္တယ္
ရယ္ေနတုန္းမွာပဲငုိတယ္ ငုိရင္းအရက္ကုိဆဲတယ္
အရက္ဟာမ ေကာင္းဘူးဘဝဟာထင္ သ ေလာက္မလြယ္ဘူး
ေအာ္စကာဆုကလည္းလူတုိင္း မရဘူး
အရူးဟာ မ ေပ်ာ္ဘူး
ဟားတုိက္ၿပီးပဲ ရယ္ခ်င္ေန ေတာ့တယ္

ေ က မ ် ဳိ း ၿငိ မ္ း
ေပဖူးလႊာ ဇန္နဝါရီ ၂၀၁၃

“ ျဖစ္ေနၾကပံုက ”

“ေဟ့… ေဟ့
ဘာေတြလုပ္ေနၾကျပန္ၿပီလဲ
ဘီးေတြေနာက္ျပန္လည္ကုန္မွျဖင့္…..”
ဒီလို စကားသံေတြ လွ်ံေနေတာ့။

ဗားေဒါ့ဘရက္က
ညည္းရွာသတဲ့။

“အေမွာင္ေခတ္ႀကီးထဲမွာ
မ်က္ေမွာင္မၾကဳတ္တဲ့သူဟာ
ေခတ္ရဲ႔ဒုကၡေတြကို
မခံစားတတ္လို႔” တဲ့။
……………………..

“ခ်စ္သူနဲ႔ခ်စ္တဲ့အခါေတာင္မွ
ဥပကၡာစိတ္နဲ႔
တဝက္ပဲခ်စ္ႏိုင္ခဲ့သတဲ့”

……………………

ပညာေခတ္က ညီေလးေရ
အေနာက္ေလနဲ႔လြင့္လာတဲ့
အေပါစားက်မ္းဂန္ေတြက
တမနက္ခံဂါထာေတြနဲ႔
ငါတို႔ေခတ္ကို
မန္းၾကမႈတ္ၾကေပါ့။

ေရွာင္ေန
ေအးေအးေဆးေဆးေန
အၾကမ္းမဖက္နဲ႔
သူကဆိုေပမယ့္
ကိုယ္ကမတိုးနဲ႔။

စိတ္အလိုဆႏၵကို
ခ်ဳပ္တည္းပါ၊
တံခါးေတြကို
စကားေတြနဲ႔ဖြင့္ၾက
ဘုရားေတြပါ ပြင့္လာေတာ့မယ့္ပံု။

စိတ္ေတြကို
ေရေလာင္းေပါင္းသင္ပါ။
အတိတ္ေတြကို
စိတ္အလိုအရ ၿဖီးလိမ္းၾကပါ။
မခံခ်င္စိတ္ေတြနဲ႔
အေပါင္းအသင္းမလုပ္နဲ႔။
ေၾကကြဲစရာခံစားမႈေတြနဲ႔
မိတ္မဖြဲ႔နဲ႔။
မရွိမျဖစ္လိုအပ္ခ်က္ေတြကို
မနက္ျဖန္သဘက္ခါ ခ်ိန္းဆိုထားၿပီး
မုန္တိုင္းကို သင္းသတ္ခဲ့တာ
ေကာင္းကင္ကၾကယ္ေတြေတာင္
ေပ်ာ့ဖတ္ေနေလရဲ႔။ ။

ထြန္းဝင္းၿငိမ္း
[မေဟသီ ၂၈ ႏွစ္ျပည့္အမွတ္တရစာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္]

ေက်းဇူးရွင္မိဘျပည္သူမ်ားခင္ဗ်ား

တကယ္ေတာ့...

ဒီကိစၥဟာတကယ္ေတာ့မလြယ္ပါဘူး
မလြယ္ဘူးဆုိေပမယ့္လည္းခက္ေတာ့လည္းမခက္ပါဘူး
ဘယ္လိုေျပာရမလဲဆိုေတာ့ ဟိုဗ်ာ..
ခင္ဗ်ားတို႔လည္းသိမွာပါ၊သိျပီးသားေတြပါ ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား
အဲဒါပဲဗ် အဲဒါပဲ
တကယ္ေတာ့ရွင္းျပီးသားေတြပါ
ခင္ဗ်ားတို႔မရွင္းဘူးဆိုတာကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္မရွင္းဘူးျဖစ္ေနတယ္
တကယ္ေတာ့ေစာေစာကကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့သလိုေပါ့
ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ အဲဒီလိုေပါ့ဗ်ာ...
ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာရွင္းတယ္မို႔လား
ရွင္းရမယ္ေလ ခင္ဗ်ားတို႔လည္းဦးေႏွာက္ရိွတဲ့လူေတြပဲဟာ
ခင္ဗ်ားတို႔စဥ္းစားၾကေပါ့
တကယ္ေတာ့ေရွ႕ကအထုပ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ကဆက္ျပီးထမ္းေနရတာပါ
ေရွ႔ကလူေတြဆိုတာကလည္း ခင္ဗ်ားတို႔သိတဲ့အတိုင္းပဲ
ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုးဟာ သမိုင္းအေမြကိုဆက္ခံေနၾကရတာမဟုတ္လား
ခင္ဗ်ားတို႔အတြက္စိတ္မေကာင္းပါဘူးဗ်ာ တကယ္ပါ
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လည္းသနားမိပါတယ္ ဟဲဟဲ (မ်က္ရည္၀ဲလ်က္)
တကယ္ေတာ့ဗ်ာ ဒီေတာင္ၾကီးေတြကုိမျဖိဳခ်င္ပါဘူး
ဘာျဖိဳစရာလိုလဲ ဟဲဟဲ
တကယ္ေတာ့ဗ်ာ ဒီျမစ္ၾကီးေတြကိုလည္းေရာင္းမစားခ်င္ပါဘူး
ဘာေရာင္းစရာလိုလဲ ဟဲ ဟဲ
တကယ္ေတာ့ဗ်ာ ဒီျပည္တြင္းစစ္ေတြကိုလည္းမတိုက္ခ်င္ပါဘူး
ဘာတိုက္စရာလိုလဲ ဟဲဟဲ
တကယ္ေတာ့ဗ်ာ ဒီေျမေတြကိုလည္းမသိမ္းခ်င္ပါဘူး
ဘာသိမ္းစရာလိုလဲ ဟဲဟဲ
အဲဒီလိုေပါ့ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာကလည္းအမွ်င္တန္းေနေတာ့
ဘ၀င္ခ်မ္းေျမ႕တယ္
လို႔ေတာ့လည္းမဟုတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ
ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာက မလုပ္ခ်င္လည္းလုပ္ေနရ
မစားခ်င္လည္းစားေနရဆိုေတာ့ ဟဲဟဲ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဒုကၡေတြ ခင္ဗ်ားတို႔ျမင္တဲ့အတိုင္းပဲ
ဘယ္လိုေျပာရမလဲဆိုေတာ့ ေစာေစာကကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့သလိုေပါ့
ကဲကဲ ခင္ဗ်ားတို႔လည္းမတ္တတ္ရပ္နားေထာင္ေနရတာဆိုေတာ့ေညာင္းေနေရာေပါ့
ကၽြန္ေတာ္လည္းထိုင္ေျပာေနရတာအေတာ္ေညာင္းေနျပီ
ခင္ဗ်ားတို႔ဘက္ကလည္းေျပာစရာေတြရွိမွာေပါ့
ျပည္သူ႔အသံကိုကၽြန္ေတာ္တို႔ၾကားခ်င္ပါတယ္
ေျပာၾကပါ ေျပာၾကပါ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာၾကပါ
ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့မဟုတ္ေသးဘူး ေနာင္ၾကံဳတဲ့အခါေပါ့
ကၽြန္ေတာ့မွာက တျခားလုပ္စရာေတြကလည္း အမ်ားၾကီးဆိုေတာ့
ေနာက္ ၾကံဳတဲ့အခါေပါ့ ကၽြန္ေတာ္သြားလိုက္ပါဦးမယ္
ေက်းဇူးရွင္ မိဘျပည္သူေတြရဲ႕အသံကိုအျမဲတန္းဦးထိပ္ပန္ဆင္ထားေနပါတယ္
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္

ကိုေရြး
၂၆-၉-၂၀၁၃

အပ်င္းထူတမ္း - တင္မိုး

အဆင္းျဖဴျဖဴ ႏွင္းျမဴေတြၾကား
ျပဒါးလင္းဂူ သြားၿပီး
အပ်င္းထူထူနဲ႔ ကစားခ်င္တယ္။

ဗိုက္ဆာမွ အမဲလိုက္
သူရဲတသိုက္လို ဆူညံ ဆူညံ
လူသံ သူသံနဲ႔ ကင္းေ၀း
အပ်င္းေမြးၿပီး အိပ္ေနမယ္။

တဏွာေလာဘေတြနဲ႔
ကမၻာေလာကကို ရြ ႔ံမုန္း
ကိုယ္တုံးလုံးနဲ႔ ေနခ်င္ေန
ေနမသိ လ မသိ
ညမရွိ ေန႔မရွိ
အဲဒါမွ ဘ၀ပီတိ။

မျငင္းမခုန္ဘဲ
သီခ်င္းအစုံ ဆိုခ်င္ရာဆို
စိတ္လိုတိုင္း ဖန္တီး
ကႀကီး ခေခြးေတြ
ေရးခ်င္ရာေရး
ေတြးခ်င္ရာ ေတြးေနမယ္။

အဟံ ငါတကား ေတြနဲ႔
စ်ာန္ပ်ံကာ ၾကြားေနတဲ႔
မာန္သတၱ၀ါသမားေတြကို
ဟားတိုက္လို႔ ရယ္ေမာၿပီး
တေခါေခါ အိပ္ပစ္မယ္။

မင္းရွိတာ ငါယူစား
ငါရွိတာ မင္းယူစား
အသားေတြ တဖဲ႔စီေ၀
ေရအိုင္မွာ အတူေသာက္
ဗိုက္ေမွာက္ၿပီး ေနတန္ေန
ဒီေျမဟာ အတူပိုင္တယ္
တူျပိဳင္ ဂူလိုဏ္ သစၥာတိုင္။

လမ္းေတြ အတူေဖာက္
စမ္းေရ အတူေသာက္ၾကစို႔
ဂူေပါက္ကို သြား၊ ဂူထဲမွာ နားမယ္
အမွားေတြ လုပ္ရတာ ပ်င္းတယ္။

ျပဒါးလင္းဂူသြားၿပီး
အပ်င္းထူတမ္း ကစားရေအာင္ ။ ။

တင္မိုး
၂၆၊ ၆၊ ၂၀၀၄